Kronika parafii

zdjecie
Anno Domini 1981
Po budowaniu przez osiem lat naszej wspólnoty wiary na osiedlu Rudna IV przyszedł czas na stworzenie tu własnego kąta dla wiernych. Ten rok witaliśmy pełni nadziei na otrzymanie zezwolenia na budowę naszego Kościoła. Taką obietnicę otrzymała grupa 31 delegatów z naszego osiedla.
Pierwsze niepokoje pojawiły się 22 lutego br. kiedy zewsząd docierały informacje o napiętych stosunkach w kraju, licznych strajkach, interwencjach MO, braku porozumienia rządu i „Solidarności”. Po Mszy Świętej o 10-tej rano zdarzył się cud! Jeden z wiernych powiedział, iż widział u swojego znajomego z WRN podpisane, dla nas tak ważne i długo oczekiwane, zezwolenie.
I rzeczywiście już od 13 lutego br. mogliśmy budować świątynię dzięki podpisowi Pierwszego Zastępcy Wojewody Katowickiego Zdzisława Gorczycy.
Z kolei 23 marca otrzymujemy od Biskupa Częstochowskiego Dekret erekcyjny dla parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Sosnowcu. Trzy dni później naszym oficjalnym proboszcze jest bliski naszym sercom ksiądz Zygmunt Hyra.
Nareszcie jako parafia możemy świętować 29 marca br. pierwsze Nawiedzenie Matki Bożej na osiedlu Rudna. Udział w uroczystościach wziął J.E. ks. bp. Franciszek Musiel, który przemówił do wiernych oraz odczytał dekret erygujący parafię. Wtedy też nasza parafia odnowiła misje prowadzone przez ks. Bronisława Szymańskiego ze Zgromadzenia Księży Salezjanów z Krakowa.
Świętowaliśmy też 190 rocznicę Konstytucji 3 – ego Maja na Stadionie Ludowym w czasie uroczystej Mszy Świętej, a dzień później w niedzielę na św. Floriana modliliśmy się za wszystkich hutników.
Również i do nas docierały złe wiadomości z Watykanu o zamachu na Ojca Świętego Jana Pawła II. Ponieważ był to czas kiedy przypadała nasze I Komunie (10 maja, 17 maja, 24 maja) modliliśmy się też o jego powrót do zdrowia. Wtedy też ten pierwszy sakrament w swojej parafii przyjęło 215 dzieci.
W święto Wniebowstąpienia Pańskiego umiera kardynał Stefan Wyszyński – Prymas Polski, Prymas Tysiąclecia. Ponownie bardzo smutna wiadomość, a w naszej skromnej parafii trwają przygotowania do Pierwszego Odpustu! Msza odpustowa odbyła się 31 maja br. w niedzielę o godzinie 12.30. Celebrował ją ks. dr Łukasz Sobczyk, a słowo do wiernych wygłosił ks. prałat Zygmunt Wajner.
I zaraz szybko nastąpiło Boże Ciało. Pierwszy raz przemaszerowaliśmy razem przez całe osiedle, aż do ostatniego czwartego ołtarza, który został ustawiony na placu budowy.
Nastąpiła też u nas zmiana wikarego – odszedł od nas do innej parafii ks. J. Oleksy, a przybył do nas ks. mgr Tadeusz Ściebura.
Równocześnie ruszyły prace nad projektem kompleksu kościelnego. Projekt budowli opracował inż. architekt Stanisław Kwaśniewicz, a konstrukcję stworzył inż. Jan Choma. Wstępny projekt zakładał budowę Kościoła, Plebanii i Domu Katechetycznego połączonych przewiązką. Właśnie ten projekt zatwierdzono.

zdjecie
Anno Domini 1982
Po pierwszych trudnościach i długich oczekiwaniach 3 stycznia ksiądz Zygmunt Hyra i inżynier architekt Stanisław Kwaśniewicz prezentują projekt budowy kompleksu kościelnego z makietą w kurii diecezjalnej w Częstochowie.
My mieszkańcy postaraliśmy się o wszelkie pozwolenia na budowę, zakupiliśmy w tych trudnych czasach materiały budowlane, segmenty drewniane stanowiące zaplecze budowlane.
Po przedłożeniu w Urzędzie Miasta Sosnowca niezbędnych dokumentów odnośnie terenu budowy uzyskaliśmy 3 maja pozwolenie wejścia na plac budowy i gromadzenie na nim materiałów niezbędnych do budowy Domu Boga na naszym osiedlu.
W dniach 9, 16 i 23 maja przeżywaliśmy ponownie I Komunię Świętą wraz z 190 maluchami. Dla każdego z nas była to uroczystość zbliżająca nas do pierwszych fundamentów naszej parafii.
Dnia 25 maja biskup Franciszek Musiel o 15-stej poświęcił plac budowy w czasie trwającej na nim uroczystej Mszy Świętej. W trakcie kazania biskup wspomniał o naszym 10-letnim trudzie w tworzeniu tej wspólnoty. Na budowę przekazał też 50 tysięcy złotych. Dokonał też symbolicznego wykopu pod fundament.
31 maja przypadała kolejna uroczystość patronacka Nawiedzenia NMP. Odpust oraz centralne nabożeństwo zostało odprawione o 18-stej przez księdza prałata Józefa Jansona (proboszcza parafii pw. św. Andrzeja Boboli). Kazanie wygłosił ksiądz Mieczysław Oset z Łagiszy.
Od wakacji mamy w parafii nowego wikarego – księdza Leonarda Sobczyka, który zamieszkuje w pomieszczeniu niegdyś zaadaptowanym dla salki katechetycznej obok mieszkania księdza Tadeusza w domu przy ulicy Gospodarczej 39.
To rozwiązanie zakwaterowania naszych wikarych niestety owocuje brakiem salek katechetycznych na wrzesień dla naszych najmłodszych parafian. W tym tez okresie dzięki pomocy mieszkańców postawiono zakupione budowle typu „Namysłów”. Połowa pawilonu zostaje przystosowana na część katechetyczną. Powstaje: hol, trzy salki wraz z sanitariatem. 23 września diecezjalny wizytator – ksiądz prałat Ludwik Warzybok poświęcił te pomieszczenia.
Zaś 29 września otrzymaliśmy oficjalne pozwolenie wejścia na budowę. W pierwszej kolejności miały powstać wykopy i fundamenty pod plebanię. Jednak sprzyjające nam warunki atmosferyczne w dniach 25 – 10 października pozwoliły rozpocząć wykopy i wylewanie fundamentu pod kościół, jak chciał nasz Inwestor. I tak między 2, a 6 listopada wylano chudy beton pod fundamenty kościoła. Mimo deszczowej aury o 7. rano na placu budowy gromadzą się okoliczni mieszkańcy i pomagają w dalszych pracach. Kierownikiem budowy zostaje inżynier Piotr Deja. Trwają żmudne prace zbrojeniowe fundamentów. W czasie nabożeństw proboszcz nawołuje do pomocy całe rodziny. W dniach 7 – 10 grudnia następuje wylanie betonu. Wszyscy pomagają ofiarnie nawet, ci którzy kończą pracę o 22. przychodzą i pomagają.
11 grudnia skończono wylewać beton. Na szczęście sprzyjała nam aura i to pomogło w związaniu się betonu. Nasza praca nie poszła na marne. Do 20 grudnia zakończono całą płytę betonową i obsypano ziemią.
Tegoroczne święta Bożego Narodzenia były podwójnie radosne – skończyliśmy etap zerowy budowy plebanii i płytę pod kościół. Z nadziejami oczekiwaliśmy roku następnego.

zdjecie
Anno Domini 1983
Ten rok zaczęliśmy pogrążeni w smutku i żalu, po stracie wiernego parafianina – Józefa Borowca, ojca księdza Jerzego. Panu Józefowi bliskie były sprawy tworzenia się naszej wspólnoty, był zawsze chętny do negocjacji z jednostkami administracji państwowej w naszym mieście i województwie w kwestii budowy naszej świątyni. Dzięki jego ofiarności i zaangażowaniu Jezus znalazł ciepły kąt nie tylko w naszych sercach, ale i na naszym osiedlu. Pogrzebowi przewodniczył ksiądz biskup Kołodziejczyk.
Od 28 lutego zgodnie z poleceniem Episkopatu Polski zorganizowaliśmy kurs obejmujący 30 katechez dla młodzieży dorosłej. W czasie 15 spotkań, dla tych którzy nie mili katechezy maturalnej, siedemdziesięciu parafian zostało przygotowanych do sakramentu małżeństwa.
I znów wielkimi krokami nadciąga najważniejsze dla nas święto – Wielkanoc czyli Zmartwychwstania Pańskiego. W tym roku 13 marca rekolekcje wielkopostne poprowadził ksiądz Józef Duda.
Od 18 kwietnia rozpoczęliśmy pełną parą budowę kompleksu kościelnego. Zależało nam głównie na dokończeniu fundamentów kościoła i wzniesieniu murów budynku parafialnego.
Maj to dla nas nie tylko miesiąc Maryi, ale również Komunii Świętych. W tym roku w czasie trzech niedziel sakrament ten przyjęło 196 dzieci z klas drugich Szkoły Podstawowej. Ale nie tylko… 17 maja ksiądz biskup Musiel udzielił sakramentu bierzmowania 266 dzieciom starszym z klas ósmych Szkoły Podstawowej i klas pierwszych szkół średnich. A 23 maja odbyła się uroczysta Msza Święta Prymicyjna 14 neoprezbiterów Częstochowskiego Seminarium Duchownego pod przewodnictwem księdza Rektora Zenona Uchnasta i księdza Prokuratora Władysława Włodarskiego.
Pamiętajmy, że każda z tych uroczystości odbywa się na naszym placu budowy, na fundamentach kościoła. I nadszedł 31 maja – uroczystość odpustowa Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny. Celebrował ją ksiądz kanonik Bolesław Chwalba, proboszcz parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa, a kazanie wygłosił, nasz aktualny proboszcz ksiądz kanonik Józef Ośródka, ówczesny wikariusz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny.
Dnia 2 czerwca świętowaliśmy uroczystość Bożego Ciała. Ostatni ołtarz znajdował się na placu budowy.
W tym czasie między 18 czerwca, a 26 czerwca odbyła się uroczysta pielgrzymka Ojca Świętego Jana Pawła II do ojczyzny. Motywem pielgrzymki był Jubileusz 600-lecia obecności Matki Bożej Jasnogórskiej w cudownym obrazie. Ta pielgrzymka nie tylko z powodu jubileuszu jest dla ans tak ważna, ale również dlatego, ze w czasie jej trwania 18 czerwca sam Ojciec Święty poświęcił kamień węgielny, który zostanie wmurowany później w fundamenty kościoła.
W czasie wakacji mamy zmianę wikariuszy. Odchodzi ksiądz Leonard Sobczyk, a przybywa nowy wikary – ksiądz Józef Kaczmarek. Jednak wakacje, to też czas intensywnej pracy na budowie. Zakończyliśmy fundamenty kościoła, a mury plebanii sięgają trzeciej kondygnacji.
I oto stało się… 25 września o godzinie 16-stej ksiądz biskup ordynariusz dr Stefan Bareła dokonał wmurowania kamienia węgielnego w fundamenty kościoła.
Zaś 21 października na mocy dekretu księdza biskupa ordynariusza dowiadujemy się, ze nasza parafia powiększyła się o nowych wiernych. Są nimi mieszkańcy bloków 24 i 26 przy ulicy Zamenhofa. Każdy z nich został imiennie zaproszony do udziału w uroczystej, powitalnej Mszy Świętej dnia 20 listopada.
Jubileusz 600-lecia cudownego obrazu miał dla ans jeszcze jedną niespodziankę obok cudownie poświęconego kamienia węgielnego. Otóż w czasie jego trwania tenże obraz objeżdżał wszystkie kościoły, diecezje w całej Polsce. I oto, my nowopowstająca parafia dowiadujemy się, że w drodze do kościoła Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, ten obraz nawiedzi nasz kościół, nasze fundamenty. To była cudowna wiadomość… Uroczystość tego cudu zaplanowano na 12 listopada. Rekolekcje przygotowujące nas do tego cudu prowadził ksiądz Marcin Ratuszny, a samą uroczystość ponownego nawiedzenia – ksiądz biskup Musiel. Pierwsze nawiedzenie przeżyliśmy w marcu 1980 roku i to ono dało nam nadzieję na rozpoczęcie budowy… To nawiedzenie jesienią 1983 roku dało nam nadzieję, że wytrwamy w swoich postanowieniach i dokonamy tego cudu jakim jest wybudowanie własnego miejsca skupienia i modlitwy.
Dla upamiętnienia Barbórki otwarto 4 grudnia nową kaplicę w budynku parafialnym. Jednak w czasie Pasterki okazuje się, że… jest ona dla nas wszystkich za mała. I część z nas w czasie uroczystości stała na placu budowy.
Ale za to 25 grudnia w kaplicy udzielono 17 dzieciom sakramentu Chrztu Świętego, a o godzinie 16-stej tegoż dnia odbył się w niej pierwszy ślub. W noc sylwestrową mieliśmy już trzy śluby.
Reasumując w tym roku: ochrzczono 111 dzieci, udzielono 54 ślubów i odbyło się 54 pogrzeby katolickie.